നിയെന് സന്ത്വനമായിരുന്നു
മാരിവില്ലിന് ശോഭ പോലെ
പുതുമഴയായ് കുളിര് പെയ്തുയെന്നുള്ളം
പുതുമണമൊര്മതന് തേരിലേറി
ഞെരളത്ത് പാടിയ സോപാനസന്ധ്യയില്
നടയില് നീ കൈകൂപ്പി നില്ക്കെ
അകതാരിലോത്തിരി മോഹവുമായിഞ്ഞാന്
കല്വിളക്കും ചാരി നില്ക്കെ
അരികത്തു വന്നു നീ മന്ദസ്മിതം തൂകി
തൊടുകുറി ചാര്തിച്ച്ച നേരം
ഇന്നുമെന്നത്മാവിന് ക്ഷേത്രാങ്കന്നത്ത്തിലെ
സോപാന പഞ്ചാമൃതം നീ
സോപാന പഞ്ചാമൃതം .
No comments:
Post a Comment